İNSANIN UNUTTUĞU 12 SARMAL

İNSANIN UNUTTUĞU 12 SARMAL:

KENDİ KÖKENİMİZE DOĞRU SESSİZ BİR YOLCULUK

Yazan: Bike S. Demirkız

Her çağ, insanı yeniden tanımlamıştır. Bir dönem, ruh demiş. Sonrasında bedenden ibaret, başka bir zaman ego ve zihin… Son yıllarda ise fısıltılar başka bir yerden geliyor: İnsanın kökeni, sandığımızdan daha katmanlı olabilir...

-Hakikatse, mikroskopta değil; binlerce yıl önce aynı soruyla yanıp tutuşmuş uygarlıkların arkaik hafızasında saklıdır.

O hafıza, insanı hep 12’li düzenin içine yerleştirmiştir.

Sümer rahip tabletlerinde büyük tanrılar Anunna’nın 12’li konsey şeklinde tasvir edilmesi, yalnızca politik bir düzen değildir. Tabletlerde “insanın bedenine üflenen 12 güç/dingir” ifadeleri, son dönem ezoterik yorumcular tarafından “insanın içsel 12 katmanlı yaratılış matrisi” olarak okunmaktadır.

Sembol dilinde bu güçler maddesel değil, titreşimseldir. Yani doğrudan “frekans kodu”, modern spiritüel literatürün “12 DNA ipliği” dediği şeyle şaşırtıcı biçimde paraleldir. 

Hermes’in metinlerinde, özellikle Poimandres yorumlarında geçen “İnsanın 12 kapısından geçerek aşağı âleme inişi”, çoğu araştırmacı tarafından insanın 12 farklı enerji kanalıyla biçimlendirildiği şeklinde okunur.

Bu kapıların her biri bir titreşimi taşır. Hermetik gelenekte “Titreşim her şeydir” derken kastedilen tam da budur: İnsan yalnızca bedenden ibaret değil, 12 titreşimsel alanın ördüğü bir beden-ruh ağıdır.

Bugün bunu “12 sarmal” diye adlandırması, olsa olsa modern bir yeniden çeviridir.

Kabalistik yaratılış şemasında, özellikle *Sefer Yetzirah’ın yorumlarında, Tanrı’nın 32 yolundan 12’sinin “bedeni ayakta tutan ışıklar” olarak tanımlanması oldukça çarpıcıdır. Kabala ustaları bunu “İnsanın gerçek formunun 12 katmanlı geometrisi” olarak okur.

*Adam Kadmon’un bedeninde yer alan 12 ışık sütunu, ezoterik çevrelerde direkt “12 enerji ipliği / 12 sarmal” diye yorumlanır. Bunu destekleyen geleneksel metin çoktur; tek eksiği modern biyolojik dil kullanmamasıdır.

Mısır tapınaklarında insanın ruh yapısını anlatan geometrik çizimler arasında dodekahedron (12 yüzlü) sembolü özellikle Hermetikçiler tarafından insanın “orijinal kozmik formu” olarak kabul edilir.

Platon’un dodekahedrona “evrenin formu” demesi tesadüf değildir; Mısırlılar bu formu insan mikro kozmosunun çekirdeği olarak kullanmaktaydı.

Bugün birçok spiritüel araştırmacı DNA’nın enerji alanının da dodekahedronsal bir “spindal yapı” (İğ İpliği) üzerinden çalıştığını öne sürer, yani 12 sarmalın geometrik karşılığı.

Nag Hammadi’deki Üç Formlu İlk Düşünce metni, insanın 12 emanasyonla (Tanrı’dan çıkan ilahi ışığın katmanlar hâlinde yaratılışa akması) çevrelendiğini söyler. Bu emanasyonlar birer bilinç frekansıdır.

Modern ezoterik yorumda bu “12 bilinç katmanı” doğrudan 12 genomik ipliğin ruhsal karşılığı olarak ele alınır.

Maya rahip yazıtlarında insan ruhunun 12 aşamalı bir uyanış sürecinden geçtiği anlatılır. Bu 12 aşama, dualist bedenin ötesine geçen “tamamlanmış insan”a tekabül eder.

Yeniçağ araştırmacıları bunu içsel biyospiritüel dönüşüm modeli olarak — yine — “12 DNA katmanı” şeklinde yorumladı.

Hint Mitolojisinde, Vedik kozmolojideki 12 Āditya (Adityalar, evrenin düzenini ve ışığını temsil eden tanrılar topluluğudur.), insanın öz ışığını oluşturan 12 yön/12 güç olarak açıklanır.

Yoga geleneğinde bazı ustalar, her bir Āditya’nın insan bedeninde bir “ışık kodu” taşıdığını ve bunun “spiritüel genetik”le ilişkili olduğunu savunur.

BÜTÜN BU 12’Lİ SİSTEMLER NEDEN TEKRAR EDİYOR?

Çünkü kadim gelenekler insanı “beden + bilinç + enerji” üçlüsünün uyumlanmış bir mimarisi olarak görüyordu.

Modern biyoloji yalnızca ilk katmanı ölçüyor.

Ezoterik geleneğin iddiası ise net:

İnsan gerçekte 12 katmanlı bir varlık olarak tasarlandı ve bu katmanlar ‘iptal’ edilmedi; yalnızca uyku hâline çekildi.

Bu yüzden modern spiritüeller “12 DNA sarmalının aktifleşmesi” derken, aslında eski metinlerde anlatılan 12 bilinç-titreşim katmanının yeniden çalışmaya başlamasından söz etmektedir.

Bu anlatı bilimsel değildir; olmaya da çalışmaz.  Bu, insanın kadim özüne dair bir modeldir.

Mitolojilerin, hermetik okulların, kabalistik şemaların ve spiritüel deneyimlerin ortak işareti: İnsan sanıldığından daha boyutludur, bedensel, ruhsal hem de bilgi olarak ve o 12 sarmal, bu boyutluluğun en eski metaforudur.

Belki kaybettiğimiz şey genlerimizden öte, hatırlama yeteneğimizdir. Belki de insan, çökmüş bir mimarinin altında kendi 12 sarmalını arıyordur.  Kim bilir…

Asıl yükseliş, o 12 kapıyı birer birer açabilme cesaretinde saklı olabilir mi?

 

* Sefer Yetzirah, evrenin yaratılışını harflerin ve sayıların mistik gücüyle açıklayan bir metindir.

 

*Adam Kadmon: İslam Tasavvufunda: İnsan-ı Kâmil; Ezoterik geleneklerde, Evrenin yaratılışında Tanrı’nın suretini yansıtan kozmik insan olarak görülür; Zohar’a göre yaşamın amacı, ruhun tekâmül ederek Tanrı’ya geri dönmesidir.