Engel Nerede Başlıyor?

Engel Nerede Başlıyor?

Yazar: Özcan Kıvradım, Eğitim Danışmanı

Dünya Engelliler Günü, her yıl 3 Aralık günü kutlanıyor. 1992’den beri Birleşmiş Milletler tarafından kutlanan bu günde sanırım en çok da empati yeteneğimizi güçlendirmek, onların seslerine kulak vermek, ihtiyaçlarına çözüm üretebilmek, her alanda eşit olabileceğimiz duygusuyla hareket etmek en doğrusu olsa gerek.

Dünya Engelliler Günü’nde acaba bizlere düşen sorumlulukların farkında mıyız? Gerçek engel kimde? Engelli bireylerde mi, yoksa onlara engel çıkaran bizlerde mi? Çevremize bakınca; rampaların yetersizliği, asansörlerin çalışmaması, yaya geçitlerinin aktif kullanılmaması, toplu taşımayı kullanırken yaşadıkları zorluklar ya da kaldırım kenarında tekerlekli sandalyeyle bekleyen engelli insanların çaresizliği, bizlere bu sorunları yeniden sorduruyor ve düşündürüyor. Bazen rastgele park edilen araçlar bile engelli bireylerin yolunu tamamen kapatırken, bizler toplum olarak gerçekten üzerimize düşeni yapıyor muyuz diye bir kez daha düşünmemiz gerekiyor sanırım. Sonrasında ise, “Toplum olarak bilinçliyiz, yardımseveriz,” demeyi çok seviyoruz. Oysa ki en büyük engel çoğu kez gözümüzün önünde: Sevgisizlik ve duyarsızlık.

Engelli bireylerin hayatları gerçekten sandığımızdan çok daha zor. Aramızda onları anlayabilmek için kısa denemeler yapanlar olmuştur belki. Ancak kısa denemeler yapmak onları anlayabilmemiz için yeterli olmayacaktır. Çünkü onların bazılarının yaşam mücadelesi doğuştan başlarken, bazılarınınki sonradan, talihsiz bir kazayla başlamış olabilir. Unutmamalıyız ki bu zorlukların büyük bir bölümü sadece fiziksel şartlardan değil, bizlerin kurduğu sosyal hayatın içindeki eksikliklerimizden kaynaklanmaktadır. Eğitimde, iş hayatında, sporda, sosyal alanlarda görünmeyen o kadar çok engel var ki... Aslında bu engeller bazen duvarlar, bazen merdivenler, bazen de bir bakış. "Sen yapamazsın, engellisin," cümleleriyle başlayan konuşmalarımız.

Oysa biliyoruz ki sporda altın madalyalar alan, bilimde yeni projeleriyle adından söz ettiren, sanatta adını dünyaya duyuran birçok engelli kardeşimiz var. Yani engel dediğimiz şeyler, doğru koşullar sağlandığında ortadan kalkıyor ve bizlere fırsat eşitliğinin ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor. Hayatın içinde yorulmadan, pes etmeden, her gün yeni bir mücadeleye uyanan, belki de bizlerden daha kararlı, azimli, yarınlara umutla bakan bu bireylerden çok şey öğrenmemiz gerekiyor.

Yazar: Özcan Kıvradım