BEN BİLİRİM YANILGISI VE TESLİMİYET FELSEFESİ

BEN BİLİRİM YANILGISI VE TESLİMİYET FELSEFESİ

Değerli okurlarım,

Bu yazıda, zihnimizin en derin ve en sinsi tuzaklarından biri olan "Ben bilirim" yanılgısını ele alacağız. Kişisel aklımızın sınırlarını, vicdanın kritik rolünü ve nihayetinde gerçek huzurun kapısı olan teslimiyet felsefesini irdeleyeceğiz. Gelin, aklın yıkıcı gücünden, kalbin sükûnetine uzanan bu manevi yolculuğa birlikte çıkalım.

"Ben bilirim"; hiç kimse karşısındakinin aklını beğenmez. Herkes kendi aklındadır. Bunun eğitimle, kültürle ya da sosyal ortamla ilgisi yoktur; hatta aklın kendisiyle bile tam ilgisi yoktur. Bu tamamen zihnin üretimidir.

Akıl; bilgi ve teknik yeterlilik ister. Ama saf akıl çoğu zaman tek başına yetmez; çünkü vicdan olmadan akıl savaş çıkarır, düzen yıkar. Düşünsene: Biri bana ve aileme zarar verdi. Kendi aklımla hemen onun aklına karşı hamleler üretirim ve tüm savunmalarını çökertebilirim. Sonra mı? Ortalık yangın yeri. Kazanan kim? Ben ya da o... Ama hakikat, ortada bir yenilgi olduğunu fısıldar; çünkü en kötü ihtimalle ben de onun kadar kötü olmuşumdur.

İşte burada vicdan devreye girer. Vicdan, "Yapmayı bilmediğin için değil, yaptığında onun kadar zalim olacağın için dur!" der. Ve bir adım öte: Hakikat boyutu. Ben aklımı vicdanımla birleştirir, sonra da hakkımı benden daha iyi bilen Allah'a teslim ederim. Çünkü nihai adalet benim terazimle değil, ilahi aklın ve ilahi vicdanın terazisiyle kurulacaktır.

Ahlâk felsefesi bize der ki: Akıl sonuçları hesaplar ama erdem vicdanda gizlidir. Psikoloji hatırlatır: "Ben bilirim" dediğinde aslında zihnin tuzaklarına düşersin. Etik uyarır: Güç kullanmadan önce orantıyı gözet. Tasavvuf ise kula fısıldar: "Nefsini sustur, teslimiyetle yoluna devam et."

O hâlde: "Ben bilirim" diyen nefsin yerine, "Bilen Allah'tır" diyebilen kalp ol. Çünkü gerçek olgunluk, aklı vicdanla, vicdanı ilahi adaletle bütünleyebilmektir.

Şimdi kendimize sormamız gereken tek bir soru var: Gün içinde kaç kez "Ben bilirim" sesine kulak veriyoruz? Ve bu sesi susturduğumuzda, kalbimizin derinliklerinden gelen teslimiyet fısıltısı bizi hangi huzura davet ediyor? Unutmayın, en büyük zafer dış dünyada kurduğumuz düzen değil, iç dünyamızda yakaladığımız sükûnettir.

Başka bir felsefi sohbette ve yeni bir farkındalık yolculuğunda yine buluşmak dileğiyle, huzurla kalın.

Yazar Aylin Bayrakdarlar

aylinbayrakdarlar@bilgigazetesi.org