Bir Çocuk Kitabından Taşan Gerçeklik: Baron Trump ve Zamanın Kırılması

Bike S. Demirkız'ın kaleminden: Bir Çocuk Kitabından Taşan Gerçeklik: Baron Trump ve Zamanın Kırılması

04/05/2026 07:37 | Son Güncelleme : 16/09/2026 17:54 | Bike S. Demirkız

Bir Çocuk Kitabından Taşan Gerçeklik: Baron Trump ve Zamanın Kırılması

Yazan: Bike S. Demirkız

Bazı metinler vardır; yazıldıkları çağda anlaşılmazlar. Çünkü ya henüz gerçekleşmemiş bir düşüncenin izlerini taşırlar ya da okurun zihninde karşılığı olmayan bir yapıyı tarif ederler. 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış bazı eserler de bugün tam olarak böyle bir yeniden okumaya davet ediyor. Jules Verne’in denizaltıları ve uzay yolculuklarını henüz mümkün değilken hayal etmesi gibi, bazı metinler kendi çağlarının ötesine taşan bir düşünce biçimi barındırır.

Amerikalı yazar Ingersoll Lockwood, 1889 ve 1893 yıllarında iki sıra dışı çocuk kitabı yayımlar: Travels and Adventures of Little Baron Trump and His Wonderful Dog Bulgar ve Baron Trump’s Marvellous Underground Journey. İlk bakışta bu eserler, dönemin tipik fantastik anlatıları gibi görünür. Ancak metin dikkatle incelendiğinde, yüzeyin altında farklı bir yapı hissedilir.

Lockwood’un kahramanı Baron Trump sıradan bir çocuk değildir. Soylu bir aileden gelir, merakı sıradan sınırları aşar ve en önemlisi, hikâye boyunca tesadüfen hareket etmez. Yönlendirilir. Onu yönlendiren ise Don ya da Donah olarak anılan, bilgiyi elinde tutan fakat asla bütünüyle açıklamayan bir rehberdir.

Bu noktada anlatı klasik bir maceranın dışına taşar.

Baron’un yolculukları coğrafi değil, katmansaldır. Özellikle yeraltına iniş sahnelerinde tarif edilen dünya, fiziksel bir mekândan çok, bilinmeyen bir sistemin katmanları gibi işler. Kurallar değişir, gerçeklik esner ve okur, anlatının içinde tam olarak nerede durduğunu kaybeder.

Bu kayıp hissi tesadüf değildir.

Lockwood’un metinlerinde bilgi hiçbir zaman bütün olarak verilmez. Parça parça sunulur, ima edilir, eksik bırakılır. Okur, anlatıyı takip etmez; onu tamamlamak zorunda kalır. Bu yönüyle metnin kendisi bile kapalı bir sistem gibi çalışır: erişilebilen, ama asla tamamen çözülemeyen bir yapı.

Daha da dikkat çekici olan ise, bu sistemin mutlak bir özgürlük sunmamasıdır.

Baron her şeyi yapamaz. Her yere gidebilir gibi görünse de bazı sınırlar vardır. Müdahale edilemeyen alanlar, değiştirilemeyen noktalar ve üstü örtük biçimde hissedilen bir düzen… Bu, klasik anlamda bir “zaman yolculuğu” fikrinden farklıdır. Daha çok, seçenekler arasında dolaşmaya izin veren ama sonucu tamamen özgür bırakmayan bir mekanizma hissi yaratır.

Belki de bu yüzden, Lockwood’un metinleri bugün yeniden okunmaya başlandığında, yalnızca edebi değil, kavramsal bir tartışmayı da beraberinde getirmiştir.

Özellikle 21. yüzyılda, bu kitaplar ile Donald Trump ve oğlu Barron Trump arasında kurulan paralellikler dikkat çekmiştir. İsim benzerlikleri, rehber figürün çağrışımları ve anlatının bazı yapısal unsurları, bu metinlerin “öngörü” içerdiği iddialarını doğurmuştur.

Bu tartışma, Lockwood’un bir diğer eseri olan The Last President ile daha da genişlemiştir. Bu kitapta tasvir edilen toplumsal huzursuzluk, seçim sonrası gerilim ve şehir merkezli kaos, bazı okuyucular tarafından modern siyasi olaylarla ilişkilendirilmiştir.

Bu teorilerin ana iddiaları şöyledir:

- Kitapta adı geçen Baron Trump ile gerçek hayattaki Barron Trump (Donald Trump’ın oğlu) ismi arasındaki benzerlik

- Romanda geçen “Don” adlı figüre benzetilen gerçek Donald Trump figürü

- The Last President adlı başka Lockwood eseriyle bugünkü siyasî görüntü arasındaki benzerlikler

- Gizemli bir zaman makinesi teorisi ve bunun Tesla ile ilişkisi

Ancak burada dikkatli olmak gerekir.

Bu benzerlikler, doğrudan bir kehanetten ziyade, insan zihninin geriye dönük anlam üretme eğilimiyle de açıklanabilir. Tarihsel olaylar ve metinler arasında kurulan bu tür bağlar, çoğu zaman seçici okumanın bir sonucudur.

Yine de anlatı burada bitmez.

Hikâyenin daha karanlık ve tartışmalı kısmı, Nikola Tesla ile başlar. 1943 yılında hayatını kaybeden Tesla’nın ölümünün ardından, çalışmalarına ABD yetkilileri tarafından el konulmuştur. Bu belgeleri inceleyen isimlerden biri ise John G. Trump—yani Donald Trump’ın öz amcasıdır.

Bu tarihsel bir gerçektir.

Ancak bu noktadan sonra anlatı, belgelenmiş bilgiden spekülasyona geçer.

Tesla’nın çalışmalarında zamanın doğasına dair ileri fikirler olduğu bilinmektedir. Fakat bu fikirlerin pratik bir “zaman makinesi”ne dönüştüğü ya da nesiller arası bir avantaja evrildiği iddiaları, kanıtlanmış değildir.

Komplo teorisine göre:

Tesla’nın bilimsel notları arasında “zaman manipülasyonu” ve “zaman yolculuğu”na ilişkin gelişmiş fikirler vardır ve bunlar sansürlenmiştir.

Aslında, zaman içinde yolculuktan ziyade, zaman çizgileri arasında erişim sağlayan bir sistem bulduğu var sayılmaktadır.

Yani:

• Geçmişi değiştirmek değil

• Alternatif olasılıkları görmek

• Sonucu seçip geri dönmek

Bir tür olasılık makinesi.

John G. Trump bu çalışmaları inceler, anlar ve bir kez kullanarak zaman içinde bir tür avantaj elde eder ve bu bilgi ailede nesilden nesile aktarılır.

Sonrasında Trump ailesinde:

• Açıklanamayan yatırımlara rastlanır.

• Doğru zamanda doğru riskler alırlar.

• Krizlerden tuhaf biçimde güçlenerek çıkarlar.

Özellikle isim benzerlikleri ve tarihsel olaylar zinciri düşünüldüğünde, güçlü bir şekilde soru işaretleri yaratmıyor mu?

- Lockwood kitapları var olan eserlerdir.

- Tesla belgelerini John G. Trump’ın incelediği kabul edilir.

- Tesla’nın zamanı bükme, zamanda yolculuk teorileri olduğu bilinmektedir.

Evet zaman yolculuğu gibi iddialar kanıtlanmamıştır ve çoğu tarihçi bu benzerlikleri tesadüf ve internet fenomeni olarak değerlendirir. Yine de burada ilginç bir düşünce deneyi ortaya çıkar:

Eğer zaman, doğrusal bir akıştan ibaret değilse;
eğer alternatif olasılıklar teorik olarak mevcutsa;
ve eğer bir sistem bu olasılıklar arasında sınırlı bir erişim sağlıyorsa…

O zaman mesele geçmişi değiştirmek değil, seçenekler arasından seçim yapmak olabilir.

Lockwood’un metinleri tam olarak bunu tarif etmez. Ama güçlü bir biçimde hissettirir.

Ve belki de asıl mesele burada yatar:

Lockwood bir makine yazmaz, bir mekanizma hissi kurar.

Bu mekanizma, görünmeyen kurallarla çalışan, bilgiyi parça parça açan ve müdahaleyi sınırlayan bir yapı gibidir. Modern dilde buna ister “olasılık sistemi” diyelim, ister “zaman katmanları” … Metnin sunduğu şey, bir cihazdan çok bir işleyiştir.

Bugün bu anlatıyı okuyan biri için iki olasılık vardır:

Ya tüm bunlar, insan zihninin tesadüfleri anlamlı hikâyelere dönüştürme yeteneğinin bir ürünüdür.

Ya da…

Henüz tam olarak anlamadığımız bir yapının, erken ve eksik bir tasviriyle karşı karşıyayız.

Kesin olan şu:

Bazı hikâyeler, yazıldıkları zamandan daha geç anlaşılır.
Ve bazı sorular, cevaplarından daha uzun süre varlığını sürdürür.